The Chronicles of Emre GULDAS

Dünya ve içindeki varlıklar,nasıl daha fazla birbirimiz üzerinden rant sağlarız hesabına giren insan görünümlü , varlıklar. İnsan olmakla uzaktan yakından ilgisi olmayan yarınki nefesimizi alırken kime yaltaklanırızı hesaplayan zihniyetler.

Böyle hayat geçer mi, bu nasıl bir yaşam biçimi demeyin ,geçiyor. Gayet güzel ve başarılı bir biçimde hayatlarını sürdürüyorlar merak etmeyin. Amaçları sadece ve sadece birbirlerine sevimli görüp , stil yapmak olan şahsiyetler. Birde bunun sana yansıması var , düzene ayak uydurmazsan ya kalıyorsun çemberin dışında yada adam olamıyorsun onların nazarında.

Bir çember düşünün , çemberin etrafı ateşle çevrilmiş ,  ne dışardan girebiliyorsun içine nede içerden çıkabiliyorsun dışına, tarafları belli bir çember bu,  zaten o taraflarda bunu bilerek seçmiş,  ne içerdeki dışarı çıkmak ve hayatla tanışmak , ne de dışardaki içerdeki gibi hayatı bir çember sınırı içinde yaşamak istiyor. Çemberin iç kısmı hayatı o çemberden ibaret görüp, yaşıyor zaten sınırları içinde dönüp dolaşıp hep aynı yere geliyor dolap beygiri misali. O hayatı dönüp durmaktan ve aynı sınırda yaşamaktan oluşur sanıyor , bu sınırın dışına çıkmakta onu korkutuyor, çünkü o kendi sınırındaki düzene alışmış,alışmış o düzenin adamı olmaya, düzen ve sınır içinde varlığını sürdürmeye, kendi türünden şahsiyetlerle birbirine yaltaklanarak hayat yaşamaya. Çemberin dışında olmak her zaman gurur verici, hayat o sınır ve asalak düzeninde yaşayan şahsiyetlerden ibaret değil,zaten onlar o ateşten bu tarafa geçmesinler burayıda yakarlar getirdikleri ateşle.

Bu sisteme uymak yada uymamak ,  bu sana kalmış bir yaşam felsefesi. Karşıdan aslında bu sistem kendine çok rahat adam çekebilir. Pardon sistemin kendine çekeceği adam değil, sülük olur. Ama sistemdeki herkes sülük olunca problem kendiliğinden ortadan kalkar. Birbirlerinin kanını emip, hayatı bu zihniyette yaşamaya beraber devam ederler. Burada fayda-maliyet analizi en başından belirlenmiş ona göre hayatın fizibilite raporu çıkarılmıştır bile. Bu raporun dışına çıkılamaz, çünkü bunu asalak bünye kaldıramaz.

Bu metodik vaziyetlerde dolap beygiri gibi dönüp durup, sülük gibi aynı kanı içmeye o kan bitincede , sistemin içinde aynı gruptan olan kanla beslenmeye devam edip,asalak bir hayatı yaşamaktan memnun insan görünümlü varlıktır bunlar. Bunlarla aynı hayatta aynı havayı solumak bile bazen bana acı veriyor. Bu sistemi ben değiştiremem ama bu sistemin de asla parçası olmamak  elimdeki tek silah …

Sevdiğim ünlü düşünür “Hayyam” ‘dan 2 dörtlük eklemek istiyorum yazıma ;

“ Felek ne cömert ne aşağılık insanlara!
Han hamam, dolap değirmen, hep onlara.
Kendini satmayan adama ekmek yok:
Sen gel de yuh çekme böylesi dünyaya!

Mal mülk düşkünleri rahat yüzü görmezler,
Bin bir derde düşer, canlarından bezerler.
Öyleyken, ne tuhaftır, yine de övünür,
Onlar gibi olmayana adam demezler. “