Yorum-Tavsiye kategorisi arşivi
“Yerebatan Sarayı” ziyareti …
emreguldas tarafından, Etkinlik, Yorum-Tavsiye kategorisi altında, 21 Aralık 2009 tarihinde gönderildi
542 yılında Bizans İmparatoru Justinyen tarafından , sarayın su ihtiyacını karşılamak üzere yaptırılan “Yere Batan Sarnıcı” bir diğer adıyla “Yere Batan Sarayı” bu günlerde İstanbul’da kendisini görmeye gelenleri karşılıyor.
Yaklaşık 143 metre uzunluğunda ve 65 metre genişliğinde olan “Yere Batan Sarayı” , 9800 metrekarelik bir alanı kapsamaktadır. Her bir dizide 28 tane olmak üzere 12 sıra sütun tuğla kemerleri ve bunların desteklediği tonozları taşır.Sonraları yapılan temizlik ve onarım ile sarnıç, İstanbul Büyükşehir Belediyesi tarafından, ziyaretçilerine eşsiz bir görsel manzara oluşturmakta.
Sarnıcın kuzeybatı köşesinde bulunan sütunların altında kaide olarak kullanılan iki “Medusa” başı, Roma İmparatorluğu döneminde heykeltıraşlar tarafından yapılan, ancak ne amaçla buraya getirildiği tam olarak bilinmeyen yapılar olup, Yere Batan Sarnıcı’ na gelen ziyaretçiler tarafından büyük ilgi görmekte. Medusa’yla ilgili mitolojiye dayandırılan birçok efsane bu sarnıcı daha da gizemli kılmakta. Bir rivayete göre Medusa yeraltı dünyasının dişi canavarı olan üç Gorgonadan biridir. Bu üç kız kardeşten yalnızca yılanbaşlı Medusa olumludur ve kendisine bakanları taşa çevirme gücüne sahiptir. O dönemde büyük yapıları ve özel yerleri kötülüklerden korumak amacıyla Gorgona kafalarının resim ve heykellerinin konulduğu, Medusa’nın da bu düşünceyle buraya yerleştirildiği zannedilmektedir. Bu ve bunun gibi birçok rivayete konu olmuştur, bugüne kadar “Medusa” .
Şu tarihin pazar günü itibariyle bir “Yere Batan Sarayı” ziyaretinde bulunmuş olduk . Mistik havası etkileyici olan sarnıç, yukarıda bahsettiğim gibi tarihsel geçmişiyle de çok ilginç bir yapıya sahip. Çeşitli etkinliklere ev sahipliği yapmakta olduğunu öğrenmekle birlikte, haftanın hergünü ziyaretçilerine açık olduğunu da bir anektot olarak vermek isterim.
Bu ve bunun gibi birçok tarihi mekana ev sahipliği yapan İstanbul, çeşitli kültürleri buluşturmakta ve şu dönemde yaşayan bizlere farklı bakış açıları ve yaşam biçimleri göstermekte …
Yeniden Şebnem Ferah – “Benim Adım Orman”
emreguldas tarafından, Müzik, Yorum-Tavsiye kategorisi altında, 17 Aralık 2009 tarihinde gönderildi
Türk rock müziğinin en başarılı kadın vokallerinden biri olan “Şebnem Ferah” , tam 4 yıl aradan sonra “Benim Adım Orman” ile geri döndü.
Albüm 16 Aralık tarihi itibariyle tüm müzik marketlerde yerini aldı.Albümde yer alan tüm şarkıların söz ve müziği “Şebnem Ferah” a ait.Albümün prodüktörlüğünü “Tarkan Gözübüyük” üstlendi. 101 Stüdyoları’nda kaydedilen albümde, “Şebnem Ferah” a klavyelerde Ozan Tügen, gitarlarda Metin Türkcan, bas gitarda Buket Doran, davullarda ise Aykan İlkan eşlik etti.
Albümün track list’i şöyle ;
1)Merhaba
2)Benim Adım Orman
3)Yalnız
4)İstiklal Caddesi Kadar
5)Eski
6)Mahalle
7)Ateşe Yakın
8)Serapmış
9)İnsanlık
10)Bazı Aşklar
11)Uçurtma
12)Eski – 2
Albüm şu tarihin sabah saatleri itibariyle elime geçti ve dinleme fırsatı buldum.Albümden ilk dikkatimi çeken şarkı olan “İstiklal Caddesi Kadar” . Hafiften nostaljik bir Tramvay çan sesiyle başlayan şarkı, sözleri anlamında da gerçekten bence çok başarılı bir çalışma olmuş.
Şarkının sözleri ;
Alnımdan akan ter sana hiç değmedi
Gözümden damlayan yaş, denizi bulmadı
Bir sokak gördüm rüyalarımda gecelerce
Hiç sana çıkmadı
Sadece yarım saat tutuştuk elele
O saat durmadı
Düşünüyorum ne kadar sevmiş olabilirim
Düşünüyorum…
Sen, ben, gece bir yol
başka birşey yok elimde, hafızamda
Düşünüyorum ne kadar yer etmiş olabilir
İstiklal Caddesi kadar
İstiklal Caddesi kadar
Anları birer birer topladım sakladım
Tarihin ortasında gelecek aradım
Hücreme girdin dokundun hücrelerime
Buluttun damladın
Cümleler kaçtı dağıldı dört bir tarafa
Sadece noktayım.
Düşünüyorum ne kadar sevmiş olabilirim
Düşünüyorum…
Sen, ben, gece ve bir yol
başka birşey yok elimde hafızamda
Düşünüyorum ne kadar yer etmiş olabilir
İstiklal Caddesi kadar !!
Ve şarkı ;
Dokuz Eylül …
emreguldas tarafından, Serbest çiziktirmeler, Yorum-Tavsiye kategorisi altında, 09 Eylül 2009 tarihinde gönderildi
I . Dünya savaşı sonrasında imzalanan “Mondros Ateşkes antlaşması” gereğince Anadolu’yu işgale başlayan itilaf devletlerine karşı 1919 yılında “ Mustafa Kemal Atatürk “ ün Samsun ‘da başlattığı tarihi bir nitelik kazanan direniş hareketiyle , Türk ordusu vatanını kurtarma yolunda çok önemli zaferler kazanmıştır.
Bu zaferleri takiben “26 Ağustos 1922” sabahı çok büyük dikkat ve titizlikle hazırlanan taaruz planı uygulamaya konulmuştur.Bununla birlikte “30 Ağustos 1922” tarihinde gerçekleştirilen “Başkomutanlık Meydan Muharebesi” nde yunan ordusunun büyük bir kısmı dağıtılmış ve etkisiz hale getirilmiştir.Bunu takiben gerçekleştirdiği toplantıda Başkomutan “Mustafa Kemal Atatürk” , Genelkurmay Başkanı Fevzi Çakmak, Batı Cephesi Komutanı İsmet İnönü, ordu komutanları Yakup Şevki Subaşı ve Nurettin Paşa’ları karargahını kurduğu Çalköyü’nde bir araya getirmiş ve kaçabilen yunan kuvvetlerinin büyük bir hızla takip edilmesini ve İzmir yakınlarındaki kuvvetlerle birleşerek ,ortadan kaldırılmasını istemiştir.
Sonuç olarak “9 Eylül 1922” sabahı yunan mevzilerine taaruz eden Türk ordusu yaklaşık 3 yıldır işgal altında bulunan “İzmir” i işgal altından kurtarmış ve büyük bir zafere imza atmıştır.
“İlk verdiğim Akdeniz hedefine varmakta orduların gösterdiği gayret ve fedakarlığı hürmet ve takdirle anarım. Elde edilen büyük muzafferiyetin yapıcısı olan kıymetli arkadaşlarıma en içten teşekkür ve tebriklerimi bildiririm. Orduların bundan sonra verilecek hedeflerin alınmasında da aynı fedakârlık yarışmasını göstereceklerine inancım vardır ve hep tam olacaktır”.
Türk ordusunun İZMİR’e gelişi
Bugün ise bu önemli olayın yıldönümündeyiz.Bir İzmirli olarak “9 Eylül” tarihinin önemini çok iyi bilenlerden biriyim.Bu güzel şehri bağımsızlığına kavuşturan ve her zaman ülkenin en önemli şehirlerinden biri sayan Türk ordusuna ve büyük lider “Mustafa Kemal Atatürk” e teşekkürü bir borç bildiğimi söylemeliyim.
Bizler bu gibi olaylarda neler kazandığımızı ve bu gibi büyük bir lidere sahip olmasaydık sonucunda kimbilir şu an için hangi esaret altında yaşıyor olabileceğimizi tekrar çok iyi düşünmemiz gerekir.Bunun sonucunda bu vatanı belirli değerler üzerine kuran ve ayakta tutan büyük komutan “Mustafa Kemal Atatürk” ün ilkelerinden hiçbir zaman ayrılmayıp,ulusumuzu yaşatacak olan niteliklerin bu değerler olduğunun farkına varmalıyız …
Likemind – Temmuz yapıldı …
emreguldas tarafından, Etkinlik, Yorum-Tavsiye kategorisi altında, 15 Temmuz 2009 tarihinde gönderildi
Led Zeppelin – 40 th Anniversary …
emreguldas tarafından, Müzik, Yorum-Tavsiye kategorisi altında, 06 Temmuz 2009 tarihinde gönderildi
1968 ‘ in son demlerinde 69 başında Jimmy page (James Patrick Page) tarafından Page’in önceki grubu Yirdbirds’ün dağılmasıyla kurulan grup, Hard rock,heavy metal,blues,rockabilly,soul,funk,kelt,hint,arap ve latin tarzlarını çok başarılı bir biçimde harmanlamıştır.Grup bugüne kadar dünya genelinde 300 milyon civarında bir satış rakamına ulaşmayı başarmıştır.Bu rakam müzik tarihin muazzam rakamlarındandır.
Gitarda Jimmy Page önderliğindeki grup ; davulda John Bonham , bas gitarda John Poul Jones ve solist olarak Robert Plant olarak müzik hayatına adımlarını atmışlardır.Grup müzikal kariyerine Atlantic Records ‘la yaptığı anlaşmayla çok hızlı bir biçimde giriyordu.İlk albümleri ‘’Led zeppelin‘’ ,onların çıktıkları gibi dibi boylayacaklarını düşünenleri oldukça yanılttı.Grubun öne çıkan iki ismi Robert Plant ve Jimmy Page sahne üzerindeki yarattıkları etkiyle grubun adımlarını daha da sağlam atmasını sağlıyorlardı.Sonrasında çıkan albümler sırasıyla ‘’Led zeppelin II ‘’ ,’’Led zeppelin III’’ adını aldı.Bu albümlerden ortaya çıkan ‘’Whole lotta love’’,’’The immigrant song’’ gibi parçalar rock tarihinin klasikleri arasında yer almakta.
Grup çıkardığı 4. albümlerine bir isim vermediler albümün adını albüm kapağındaki dört şekil oluşturuyordu.Bu dört şeklin grup üyelerine dağılmış hali şöyleydi ;Robert Plant, Mu uygarlığını temsil eden şekli,Jimmy Page, ‘’zoso’’ adı verilen gizemli şekli,John Poul Jones ustalığı temsil eden kelt şeklini,John Bonham ise üç içiçe geçmiş çember şeklini simgeliyordu.Bu sıradışı albümden çıkan sözleri Plant tarafından ingiliz mistik edebiyatından uyarlanan ‘’Stairway to Heaven’’ rock tarihinin en sağlam şarkılarından sayılmaktadır.
Sonraları grup için yavaş yavaş talihsizlikler üst üste gelir,Önce Plant’ın oğlunu kaybedişi,sonrasında ise grup üyelerinden Bonham’ın aşırı alkolden hayatını kaybedişi grubun dağılmasının başlıca sebeplerinden olmuştur.

Grup 70-80 arası dönemi tam anlamıyla sallamış,rock tarihinin efsane grupları arasında en baş sıraları kapmıştır.Grubun birçok sıradışı ,önemli parçası bulunmakta,burada hepsini isim isim saymak istemiyorum.Bunlar içinden benim en çok sevdiğim şarkı ise ; ‘’Babe I’m gonna leave you’’ dur.
Grubun prodüktörlüğünü efsanevi prodüktör Ahmet Ertegün’ün yaptığını da burada belirtmeden geçmeyelim.Grup üyeleri geçtiğimiz yıllarda ise Page , Plant , Jones ve hayatını kaybeden John Bonham’ın oğlu Jones Bonham ‘dan oluşan kadrolarıyla Ertegün anısına Londra’da O2 Arena’da bir konser verip,Ertegün’e olan saygılarını göstermişlerdir.
Rock tarihinin bu mihenk taşı grubu, 40. yıllarını doldurdukları bu tarihlerde saygıyla anılmayı hakediyorlar…
Bu şehrin adı İZMİR …
emreguldas tarafından, Yorum-Tavsiye kategorisi altında, 14 Haziran 2009 tarihinde gönderildi
Kartal'ın zirve aşkı …
emreguldas tarafından, Spor, Yorum-Tavsiye kategorisi altında, 31 Mayıs 2009 tarihinde gönderildi
Esasında her sezon aslında biz aynı filmi seyrediyorduk uçmaya niyetlenen bir Kartal ama iki-üç kanat çırpıştan sonra olduğu yerde sayan bir Kartal vardı.Ama bu sezon bu tablo biraz değişikti bu farkediliyordu ,bu sefer aç bir Kartal vardı her ne pahasına olursa olsun o lokma yı isteyen bir Kartal vardı.Evet belkide ligin en pahalı veya en teknik oyuncularına sahip değildi Beşiktaş, ama bu sezon gerçekten takım olmuş ve bütünlüğü sağlamış bir ekip vardı.Bu azim ve savaşçı ruhla Beşiktaş sezonun genelinde kararlı ve istekli oynayarak hem Türkiye kupasını hemde özlenen Şampiyonluk kupasını almayı başardı.
Organizasyon, iyi güzel de …
emreguldas tarafından, Etkinlik, Yorum-Tavsiye kategorisi altında, 20 Nisan 2009 tarihinde gönderildi
Burada bloglar belli kategorilere ayrıldı ve her kategori ayrı ayrı değerlendirilecekti.Organizasyon websitesinde seçim kriterinin tam olarak ne olduğu yazmıyordu.Bir oylama dan bahsediliyor daha sonra değerlendirme süreci deniliyordu.Bu bağlamda oylar belli bir noktada belirleme aracı olur geri kalan bölümde ise gerçekten bu işlerden anlayan bir jüri tarafından blog lar daki içerik değerlendirilir ve gerçekten içeriği,tasarımı anlamında bir değer yaratan blog lar başarılı bulunur diye düşünüyorduk.Ancak dediğim gibi websitesinde yarışma başlamasına rağmen net bir açıklama gelmeyince organizasyon yetkilileriyle direk kontakt kurdum.Aldığım yanıt ise, sadece ‘’halk oyları ‘’nın belirleyici olacağıydı.
Seçim bir süreçtir.Bunda halk oylaması etken bir rol oynayabilir ama belirleyici asla olamaz.Eğer hakikaten blog’u için çaba sarfeden ve emeğinin karşılığında ödüllendirilebilecek kişiler dediğim gibi bu işten anlayan bir jüri veya değerlendirme komitesi tarafından değerlendirilmeden salt halk oylarıyla bir sonuç aranıyorsa, bu bence içerik ve tasarım anlamında işe emek vermiş blogların gözardı edilmesi demektir.
Burada yeterli tanıtımı yapılamayan bloglar için oylama denilen mantık tamamen haksızlıktır.Bu bağlamda her blog kendi okuyucusu veya tanıdık kitlesi bazında oy sahibi olur.Buda diğer blog ların keşfedilememesi ve yarattıkları değerin ortaya çıkarılamaması anlamı taşır.Kaldı ki organizasyonun tanıtımı ve sergilenen adayların bilinirliğinin sağlanması da yetersizdir.Eğer bir değerlendirme komitesi tarafından her blog değerlendirilir ve bir sonuç aranırsa benim önerim daha mantıklı ve yararlı bir seçimin olacağıdır.
Böyle organizasyonlar ülkemiz açısından gerekli ve önemlidir.Ancak organizasyondaki seçim aşaması daha bilimsel ve yaratılan değerin gözönüne alınarak yapıldığı bir süreç olabilirdi.Anlatmak istediğim bu tip organizasyonlarda seçim i tamamen oylama ya bırakırsanız bu gerçek bir sonuç olmaktan çıkacaktır.Umuyorum ki bundan sonraki organizasyonlarda daha sağlıklı ve mantıklı bir seçim aşaması oluşturulur ve değerlendirme yapılır…
Bir Oscar gecesi…
emreguldas tarafından, Sinema, Yorum-Tavsiye kategorisi altında, 23 Şubat 2009 tarihinde gönderildi

Yine bir Oscar gecesi izleme hevesim tuttu ve oturdum ekranbaşına.Ödül töreninden önce NTV ‘deki Oscar öncesi yayınına Cem yılmaz katılmıştı.Zaten gecenin keyifli geçeceği burdan belliydi.Programın sunucusu Yekta kopan’la Cem yılmaz arasındaki dialoglar bir ara kırdı geçirdi.Hatta ikili iddiaya bile girdiler geceye Brad pitt bıyıklı mı bıyıksız mı gelecek diye,Abazoğlundan bir kostüm kazanmacasına,bu iddia sırasında ara ara atışmalar dikkat çekti,yekta da cem in altında kalmamaya çalışsada bırakın komedyen komedyenliğini yapsın.
En iyi yönetmen dalındaki ödülde ben biraz akademinin Slumdog millionare odaklandığını ve David fincher ı es geçtiğini düşünüyorum.David fincher ;hatırlatalım ‘’seven’’,’’fight club’’ ve son olarak Benjamin button ın yönetmeni.Akademi bazen şartlandığı şeylere bütün ödülleri vermeyi tercih ediyor.Bunun sonucunda gecenin en iyi film oscarı ‘’Slumdog millionare’’ e gitti.Ben filmi şu ana kadar izleyemedim.Türkiyede sanırım bir iki haftaya kadar vizyona girecek.İF İstanbul kapsamında filmi izlemiş arkadaşlarımdan birnden aldığım bilgi filmin gerçekten çok başarılı olduğuydu.Tabiki bu bir Oscar ödülü için yeterlimiydi,bende biraz soru işareti kaldı.Filmi izleyip buraya yorumumu yazıcam sözüm olsun.
Gecede Sean penn ve Kate winslet ta ödülle taçlandırıldı.Özellikle Kate winslet bunu çoktan haketmişti, Sean penn’ inde oyunculuğu zaten tartışılmaz.Burada benim dikkatimi çeken ödülleri vermeye gelen daha önce bu dalda oscar almış sinemanın devi 5 bayan oyuncu ve 5 erkek oyuncunun ödülü sunmasıydı ve adaylara tek tek ödül vermeselerde yorumlarıyla haklarını verdiler.
Bu bir Oscar değerlendirmesi veya eleştirisi değildir.Ben bir Pazar gecesi haydi Oscara takılıyım bakalım ne oluyor diyerek Oscar izledim hepsi bu.Gerçekten keyifli bir geceydi.
Burada sinemanın kalbinde bir ödül veriliyorsa o ödülün her ne kadar akademiyi eleştirsemde bir anlamı vardır.Bırakalım bizde Oscar alıcaz geyiklerini,bizimde kendi alanımızda gayet güzel sinema ödüllerimiz var,her ödülü Oscar la kıyaslamak veya her yapılan filmden sonra bizde oscar alıcaz demenin bence bir anlamı yok.Oscar gecesini izleyipte, ”Bunlarda şov yapıyolar canım”mantığını geride bırakıp,olayın keyfini çıkarmaya bakalım.Bu bir şov dünyası şov dünyasının elemanlarıda size şov yapıyorsa onları izleyin, belki sıradan hayatınıza biraz renk katarsınız…
Kaçma ,kovalama,kovalarken kaçırma mevzusu…
emreguldas tarafından, Yorum-Tavsiye kategorisi altında, 03 Şubat 2009 tarihinde gönderildi
Şu abuk sabuk olduğu kadar, gerçek olduğuna sonradan onay verdiğimiz bir olay vardır ya herkesin hayatından geçmiş olan ’’kaçan kovalanır’’ felsefesi.’’gönül kaçanı kovalar aman aman peşine düştüm yar ‘’ diye devam eden ve olayda başrol üstlenen felsefik şarkılar da vardır bu konuda yazılmış. Evet maalesef bu böyledir hayatta ,bunu belkide bilinçli yapmaz insan ama sevildiğini bildiği zaman ,bir şımarma, bir kendini geri çekme yaşanır herkesde. Sanki bu ihtimal artık ceptedir de, diğer ihtimallere bir göz atalım felsefesi hakimdir insanoğlunda. Bu olayın hangi tarafını sevdiğim konusuna gelince, kovalayan pozisyonu bana hiç uymadı hayatım boyunca.
Burada akla gelecek olay bu nedir ya ?? Sen birine değer veriyorsan , seviyorsan git yanına ‘’seni seviyorum arkadaş’’ de. Bundan güzel birşey varmıdır? Yok ama, hiçbir zaman bu kelimeyi önce söyleyen sen olmayacaksın ki değerin bilinsin, cool takıl. At havanı sağa sola , anlat arkadaş sohbetlerinde işte şu beni böyle sevdi bu şöyle istedi. Ne fayda bunlar sana, kalıyorsun kendi kendine sonuçta. Birini kovalayacak pozisyona gelmek mi senin hoşuna gidecek hayatta. Bu rol mü seni gerçek seven yapacak. Arkadaş birini seversin , gider dersin ki ben seni sevdim. Bu bu kadardır. Ama bunu duyan karşıdaki şahıs bir stil alıyorsa, zaten bunda garip birşey vardır. İnsanoğlunun bu acayip stili niye seçtiğini bir türlü anlayamamışım ama bizzat yaşamışımdır. Bazen kendimde bu kurgunun içinde olmuş ve ‘’Alain Dellon’’ havalarında gezmişimdir. İlişki konusundaki ukalalığımı beni tanıyanlar bilir. Ama bunun böyle olmaması gerektiğine kalpten, sonuna kadar inananlardanım. Bırakın şu atraksiyonel vaziyetleri, bırakın şu biri sizi sevdimi ona karşı yaptığınız burnu büyüklüğü, bırakın şu sevgi sözcüklerini duymaktan kaçınma hallerini, bırakın ya.
Biri size sevgisini veriyorsa onu alın, siz tekrar o sevgiyi geri istediğinizde çok geç olabilir …



















Yazılara yapılan son yorumlar