Bugün izmir yağmurlu bebeğim

Bakarken gözünün içindeki neme

Hep yanımda kal istedim meleğim

Saçını okşarken deyince teli tenime,

Bu sis bu hava beni ürpetir bildiğim

Yalnız kaldığım her saniye her gece

Gecenin bir vakti haykırır bedenim

Sana gitmek için sadece,

Belki bir gece vakti göreceğim

Bakacağım gözündeki neme

Oralarda bir yerde biri vardı diyeceğim

Bu hikayenin her daim başrolünde,

Defterin sonunu yavaştan sileceğim

Çekeceğim bir çizik beynimdeki silüetine

Her senin olan saniyemi yok edeceğim

Bir daha aklıma geri gelmemecesine …

Ölümle yaşam arasında biryerde

Sen vardın yine zihnimde

Belleğimin en kuytu yerinde

Ses verdin yine en derin hislerime

Belkide olanlar ilgisizdi senle

Yaşananlar da alakasız seninle

Zaten ortada yoksun sende

Kurgusallığım tuttu yine kendimce

Bu bir düş elbet benim ezberimde

Sayıklamalarsa çığlığım kalan gecede

Aradan geçen yıllar artsada takvimde

Seceren kabarık her daim benim beynimde

Senden bana kalan bu gecede

Güzel bir anı sadece zihnimde

Bu böyle bilinir benim kendimce

Söylenir  ama bitmez yazdığım her hecede …

Bir gün belki yine çıkarsın karşıma
Düşmüş olur belki aklar saçlarıma
Takılır belki gözlerin bakışlarıma
Tanık olursun kalp atışlarıma

Durunca karşında öylece ben
Sızlarmı için, ağlarmısın sen
Unutup olan biten herşeyi
Severmisin bu adamı yeniden

Bir gün belki görürsün beni biryerlerde
Haykırırsın adımı sözlerinde
Duyarsın bir acı derinlerde biryerlerde
Hissedersin bakışımdaki seni gözlerinde

Geçmişin izleri sarınca benliğini
Salarmısın tekrar kalbinin dizginlerini
Bir şarkı hatırlatırsa bana olan hislerini
Gelirmisin almaya bu adamın sevgisini

Görünce bir gün gözlerimdeki seni
Hatırlarmısın sana yanan bu teni
Bitmez dediğim bu hikaye beni
Zamanla yaptı bir serseri …

Bir iki bira belki biraz şarap
Belki senden kalma halim
Seni bulamayıp,saçmalayan
Her zaman ki gibi yine harap
Güneş batıyor yine

Akşam oluyor yine yawaştan
Yine aynı hüzün
Kalıyorum yine yalnız
Yine aklımda yüzün
İnceden bir yağmur yağıyor
Kaldırımlar ıslak
Bir his beni alıyor
Sokaklara fırlatarak
Sarılırım yine yokluğuna
Yalnız yürüsemde sokakta
Alışırım belki boşluğuna
Islansamda hergün yağmurda
Bir hüzün bulutu bu
Dağıtamadığım geceden
Damlaları sokağa vuran
Satır satır heceden
Akşam iniyor yine evime
Sanki gölgen gibi
Yokluğun bana acı veriyor
Varlığının acıttığı gibi…