The Chronicles of Emre GULDAS

Bazen hedefe giden yolda bazı şeyleri görmezden gelip, hedefine odaklanmak en doğru yol olsa gerek.Bırakıp sağı solu, bakmak nereye gittiğine o yönde.Bir hedefin varsa hayatta ona ulaşmak için gideceğin yolda karşına çıkacak olanları görmezden gelip yürümektir asıl odaklanmaktır kilit noktaya.

Varsa eğer bir rotan hayata dair, bırak düşünceleri biraz kendi haline.Dinle ruhunun sana ne dediğini,hedefe gitmak için seçtiğin yolların gösterdiği işareti.Bir hedef dahilinde adım atıyorsan hayata dair,yolun daima tek yön olmalı ve bir geri dönüşü olmamalı ..

Hedef doğrultusunda bazı şeylerin ruhunu acıttığı ortada, seçtiğin yollar tek yön artık hedefe ulaşmada.Bu anlamda “Şehr-i Hüzün” albümünden çıkan bir “Manga” şarkısı belkide özeti güzel yapar.

Yollar artık tek yön ruhunun biryerleri acısada, “Ve anlarsın … “

Hani ağlamak gelir içinden ama akmaz yaş
Hani çığlığın kalır içinde, ölür yavaş yavaş
Hani gözlerin, hani gözlerin
Kağıtlara dalar, boşboş bakar
Yazmak gelir içinden ama yazamazsın
Umursamazlık bir hastalık gibi sarar kalemini kurtulamazsın

ve anlarsın…

Bedenin özgür kalsa neye yarar?
Acıtır ruhunu içinde kalanlar
Dönemezsin artık geriye,
Tek yön seçtiğin tüm yollar

Hani ansızın kaçar gidersin bütün dostlardan
Hani gün gelir, uzaklaşırsın bütün aynalardan
Hani gözlerin, hani gözlerin
Uzaklara dalar, suskun bakar
İçinde kalanları anlatamazsın
O suskunluk bir hastalık gibi sarar vücudunu kurtulamazsın

ve anlarsın…

Bedenin özgür kalsa neye yarar?
Acıtır ruhunu içinde kalanlar
Dönemezsin artık geriye,
Tek yön seçtiğin tüm yollar…

Ve şarkı ;